Gelmiş geçmiş en yakışıklı
aktörlerden biriydi O.
Kimimiz için İlyas, kimimiz için Şopen’di.
Kimimiz için şipşakçı,
kimimiz için dürüst,
namuslu, gözü pek delikanlı.
Türkçe sözlükte “yakışıklı”
kelimesinin karşılığıydı: Kadir
İnanır.
Güzel, yakışıklı, dürüst,
efendi birini görünce: “Kadir
İnanır
gibi maşallah!”
denilirdi.
Hepimiz onu çok severdik de
yanına kimin yakıştığı dert
olurdu:
“Filiz Akın’la oynasın!”, “
Müjde Ar’la çok güzel oluyorlar”, “Bence sadece Türkan Şoray ile oynasın!”, “Fatma
Girik olsun, biri kara gözlü biri maviş!”.
Yüzlerce film, ödüller,
gazetelerde çıkan çarşaf çarşaf resimler röportajlar.
O’nu hepimiz çok sevdik
sanırım, çok sevdik, çok benimsedik, çok bizden bildik.
İnsan sevdiklerini kaybedince çok üzülüyor, yıkılıyor. Ama, böylesine
çok sevdiği, değer verdiği birini (oyuncu, yazar,
sporcu vs.) kaybedince onunla eşleştirdiği anıları da yıkıma uğruyor. Sanki yaşanmışlıklarını da
kaybediyor insan.
İnsan oğluyuz,
sonunda öleceğimizi
bilerek doğuyoruz
ama, sevdiklerini kaybetmek yine de çok dokunuyor yüreğe.
Mekanın cennet olsun büyük
usta.
Nurlar içinde uyu.
Yorumlar
Yorum Gönder