(Görsel alıntıdır)
HEDEFLERİMİZİ YAZALIM
Delikanlı, başarıda hedef belirlemenin önemi konusunda
görüş bildiren yazarı dikkatle dinler ve ona şu
cevabı
verir.
“Hocam
bu söyledikleriniz çok güzel, ama hedeflerimi kâğıda yazmanın benim için hiçbir anlamı yok. Benim hedeflerim yıllardır
aklımda ve sürekli olarak bunları düşünüyorum”
der.
Yazarın
ısrarına rağmen delikanlı yazmaya yanaşmaz.
“Peki” der yazar delikanlıya. “Seni şu
yandaki odaya alalım.”
Delikanlı
yandaki odaya girer ve kapı ardından kapanır. Odada bir bilgisayar vardır ve
ekranında şöyle bir yazı geçmektedir:
“Bu
oda bir dakika sonra infilak edilecek!”
Delikanlı
bu yazıyı görünce paniğe kapılır ve hemen kapıya yönelir, ancak kapı kapalıdır ve bağırmaya başlar.
Sesini kimseye duyuramayınca kapıyı tekmelemeye başlar. Bu sırada ekranda geri sayım başlamıştır: “59..58..57..”. Delikanlının paniği iyiden iyiye artmıştır.
Kapı açılmayınca pencerelere doğru koşar, ancak pencerelerde demir parmaklıklar vardır.
Bu
sırada saniyeler: “30..29..28..” diye geriye doğru
ilerlemektedir. Tekrar kapıya yönelir, bütün gücüyle kapıyı yumruklamaya ve
avazı çıktığı kadar “İmdat!”
diye bağırmaya başlar.
Saniyelerin
geri sayımı sürmektedir: “10..9..8..” O sırada kapı açılır ve yazar içeri
girer.
“Ne
oldu evladım, ne bu panik? diye sorar.
“Derhal buradan kaçalım! Biraz sonra
burası infilak edilecek!” diye bağırır
delikanlı.
Yazar
gayet sakin bir şekilde: “Hayır öyle bir şey
yok, nereden çıkardın bunu?” diye sorar.
Delikanlı
şaşkın bir şekilde bilgisayar ekranını gösterir: “Ama orada öyle yazıyordu” der.
“Öyle mi?” der yazar. “Yazı
demek bu kadar önemli, öyleyse hadi gel hedeflerimizi yazamaya başlayalım.”
(Alıntı: Bakışını
Değiştir, Hayatın
Değişsin)
(Görsel alıntıdır)
LET’S WRITE OUR TARGET
The young man, the writer expressing their views
on the importance of goal setting success will listen carefully and give him
the right answer.
"Sir, you said it was very nice, but my
goal is to write a paper no sense to me. I aimed my mind for years and I think
of them constantly, "he says.
Despite the author's uncompromising
insistence on writing the lad. "Well," says writer-boy. "Let's
get you right next door."
The young man enters the room next door and
then the door is closed. The room has a computer and screen as a post pass:
"This room will be an explosion minutes
later!"
The young man panicked when I saw this
article and tend to your door, but the door is closed and starts yelling.
Kicking
in the door for anyone to hear his voice. Meanwhile began the countdown on the
screen: "59..58..57 ..". The lad has increased panic better than
good. Rushes toward the door will not open the windows, but there are bars on
the windows.
Meanwhile seconds: "30..29..28
.." it is moving backwards. Heads for the door again, and loudly banging
on the door with all his strength to get as much "Help!" He starts
yelling.
It continues the countdown of seconds:
"10..9..8 .." He opens the door and walks in the author.
"What happened to my son, what is
this panic? he asks.
"Immediately run away from here! A
bit later, the explosion will be here! "Shouted the boy.
The author quite calmly: "No,
nothing like that, what makes you think that?" He asks.
The young man shows a confused way the
computer screen: "But there was writing it," he says.
"Is
it?" Says the author. "Writing
is so important to say, so let's write our requirement Come on target."
(Quote: Change your look, you changed your
life)