Çarpık Evdeki Cesetler ?!



ÇARPIK EVDEKİ CESETLER

Agatha Christie’nin ilginç romanlarından biri daha. Çocukluk yıllarımdan beri en severek okuduğum yazar. Bugüne kadar kaç romanını okudum bilmiyorum ama sanırım bu en değişik katil profili idi. Toplam 248 sayfa olan roman, öyle sürükleyici ki bir çırpıda okunabilir aslında. Ama benim gibi, çalışırken molalarda okuyunca 2-3 gün elinizde kalıyor. Birde benim kötü!? J) bir huyum var: Romanın türü ne olursa olsun, biraz aksiyon ya da heyecan olduğunda bırakıp kendi kendime acaba lar üretiyorum. Katil kim? Sıradaki cinayetin mağduru kim? Acaba ne diyecek? Bundan sonra ne olacak? Vesaire, vesaire.
        Gelelim romanımıza. Kitabı açtığınızda bizi Yazarın Önsözü” karşılıyor. Aynen aktarıyorum:
        “Bu roman, eserlerimin arasında en seçtiklerimden biridir. Onu yıllarca sakladım, üzerinde düşündüm, çalıştım ve kendi kendime, “günün birinde bolca zamanım olduğunda bunun keyfini çıkaracak ve yazmaya başlayacağım dedim.
        Bunun gerçekten çok keyif alarak yazdığım beş kitabımdan biri olduğunu söyleyebilirim. Çarpık Evdeki Cesetler benim açımdan hayli keyifliydi. Hep insanların bir kitabı okuduklarında bunun gerçek anlamda zorlayıcı ir çalışmanın mı, yoksa yazmaktan duyulan hazzın ürünü mü olduğunu anlayıp anlamadıklarını merak etmişimdir. İnsanlar bana tekrar tekrar, Yazmaktan kim bilir ne denli keyif alıyorsundur!... gibi sorular yöneltirler. İnatla istediğiniz şekilde ortaya çıkmayı reddeden, karakterleri oturmamış, öyküsü içinde çıkılamayacak şekilde karmaşık bir kitap için böyle bir iddiada bulunmak samimiyetten uzak bir davranış olur ya da en azından aksini söyleseniz bile siz öyle olduğunu bilir, öyle düşünürsünüz. Sanırım hiç kimse yazarın kendi kitapları konusunda hüküm verebilecek en uygun kişi olduğunu söyleyemez. Yine de hemen hemen tüm okuyucular Çarpık Evdeki Cesetler’den hoşlandılar, dolayısıyla benim de bunun en iyi eserlerimden biri olduğunu düşünmekte haklı olduğum ortaya çıktı.
        Leonides ailesinin aklıma nereden geldiğini hiç bilemiyorum ama geldi işte. Ve sonra aynen “Topsy” gibi büyüdü, gelişti.
        Sonuçta bana kalan ise yalnızca bu öyküyü kaleme almak oldu. “
        Eh! … Bize kalanda okumak. Ben okudum sıra meraklısında…

        Merak… Heyecan… Şüphe… Ama hep sevgiyle kalın :-)



HOME BODIES THAT SKEWED on

One of the more interesting Agatha Christie novel. Since my childhood I read the author fondly. I do not know how many books I've read so far, but I think this was the most different killer profile. Total 248 page novel is a gripping read that it is actually a snap. But like me, trying to break in your hand reading of staying 2-3 days. In one of my bad !? :-)) I have a habit: Whatever Roman type, is leaving little action or excitement to myself, "I wonder" s I produce. Who is the killer? Who's next murder victim? I wonder what will I say? What will happen next? Blah, blah.Let us our rum. When you open the book us "Author's Preface" meet. Exactly I quote:
"This book is the one I choose between my work. I saved it for years, I thought about, I try and say to myself, "One day when I'm in a lot of time to enjoy it, and I started writing," I said.
I would say that it really is one of my book I wrote five taking very much. The bodies were crooked house was fun deal for me. Always a book that people truly compelling read when i do the work, or whether it is the product of the pleasure of writing I've always wondered heard they understand. People back to me again, "hope you enjoy who knows how to write! ..." They ask such questions. Refusing to emerge as desired stubbornly characters seated in a manner which can not be in the story would be far from sincerity has made such a claim behavior is a complex book or at least knows that it is even if you say otherwise, you think so. I think no one can say that the author is most appropriate person who can judge about their books. Nevertheless, almost all readers crooked house they like the body, so that I appeared in my right to think that it's one of my best work.
I do not know where it came from, but never mind that the Leonides family came here. And then just "Topsy" as grown, it evolved.
The result is left to me was only pen this story. "
Well! ... Read the rest of us. I am fond of as I read ...

Curiosity .. Excitement ... Doubt ... But always thick with love :-))