(Görsel alıntıdır)
BAMBAŞKA
Doktor,
benim derdim bambaşka bir dert;
Ağrıyan
yerimi sorma boşuna.
Yazdığın
reçete değer mi zahmet?
Kâğıtla
kalemi yorma boşuna.
Kerem
eyle, fayda vermez yardımın;
Tıp
ilminde çaresi yok derdimin;
Her
tarafı gurbet olmuş yurdumun;
Düşünceme
tuzak kurma boşuna.
Gönlüm
yığın
yığın hasret yüklüdür;
İçimde
tarifsiz keder saklıdır
Sökemezsin
yaralarım köklüdür;
Merhem
sürüp, sargı sarma boşuna.
Dost
yolları nakışlandı
kanımdan;
Sevdiklerim
vergi keser canımdan;
Sükûta
muhtacım, ayrıl yanımdan,
İncitip günaha
girme boşuna.
Aşk koymuşlar ıstırabın
adını;
Alamadım
yaşamanın
tadını
Yapacaksan
eğer bana yardımı,
Öldür
kurtar, ilâç verme boşuna...
Abdurrahim Karakoç
Abdurrahim Karakoç
ANOTHER
Doctor, I would say a different worry;
Aching my place to ask in vain.
Wrote prescriptions worth it bother
you?
Look in vain for pen and paper.
Kerem to set out, the aid does not
benefit;
No cure for my troubles in Medical
Science;
Each side was homesickness homeland;
Thought to trapping in vain.
My heart is longing heap is installed;
Reserved unspeakable grief in me
You can not take my wounds are
deep-rooted;
persistent ointment, bandage wrap in
vain.
Friends of the road have been
embroideries my blood;
My favorites tax cuts my life;
I need the silence, separated from me,
İncitip vain into sin.
They put the name of the suffering of
love;
You do not get to enjoy life
Lf you do if you help me,
Kill rescue medication delivery avail
...
Abdurrahim Karakoç